Examen gehaald of niet?

Gisterenochtend had ik examen. Keukentechniek 1A. Keukenassistent.
Ik moest om half negen 's ochtends aanwezig zijn in kokskleding, met messenset, paspoort en een pen. We waren met zijn zessen, de rest van de klas had de dag ervoor al examen gedaan.
Eerst krijg je tien produkten voorgeschoteld, waarvan je op moet schrijven wat het is en iets over de kwaliteit moet zeggen. Er was bijvoorbeeld verlepte dille. En er was een stuk vlees, roze met een randje vet als bij een entrecôte. Ik heb kalfsentrecôte opgeschreven. Het was licht gemarmerd, dat vlees. Het zou maar zo varken hebben kunnen zijn. Ik wist het niet. Ik heb als een gek staan ruiken. Het rook heel fris, weinig geur eigenlijk. Ik denk dat varken meer ruikt dan kalf. Maar is dat ook zo?
Verder was er zure room. Vrij vloeibaar. Dus was dat verzuurde room, of zure room die veel vloeibaarder was dan ik ken? Twijfels, twijfels.

Daarna moesten we ons menu maken, bijna hetzelfde als op de proefles. Klinkt dus reuze eenvoudig: kippensoep met vermicelligarnituur, kipfilet met kerriesaus, gebakken aardappelschijfjes, gemengde salade en spinazie à la crème. We begonnen om kwart over negen denk ik. Na een uur moesten we de bouillon neerzetten ter beoordeling. (We kregen lang genoeg getrokken bouillon om uiteindelijk de soep te maken).
Een kwartier later de kippensoep met brood. En een half uur later het hoofdgerecht met alles erop en eraan. De meeste mise-en-place doe je dus in het eerste uur, als je bouillon trekt. En de uitsmijter kon ieder moment besteld worden. Bij mij kwam hij toen ik mijn bouillon aan het passeren was.

Ik had het niet af. We hebben allemaal 10 minuten extra gekregen. Maar zelfs dan was ik niet ver genoeg voorbereid om het er goed uit te krijgen. Ik had letterljk geen dressing bij de salade, dat lukte echt niet meer. Ik had één van de twee kipfilets niet gaar genoeg. Mijn pan, sorry, sauteuse, stond niet recht op het vuur (het hele rek, waar je pan op staat was verschoven, had ik pas door toen ik pan van vuur haalde).

De roomsaus voor de spinazie heb ik in een zucht moeten maken waardoor ik in mijn haast een bekertje vol nootmuskaat er zo inkieperde. Heb ik nog eruit kunnen scheppen, anders hadden we ook nog examinatoren met hartklachten en hallucinaties gehad.

Het lukte niet meer mijn boter te klaren om de aardappels mooi te bakken. Die hadden dus een beetje spikkels van aangebrand melkvet.

En - de directeur had het nog gezegd, we willen de vermicelli niet als spaghetti geserveerd hebben, welke opmerking ik niet snapte, want zelfs ik ben van het post-vermicelli-tijdperk - ik was vergeten mijn vermicelli te crunchen toen ik het ging blancheren. Stond ik plakkerige gekookte slierten te hakken net op het moment dat er een examinator langsliep. Dat crunchen bedacht ik pas 's avonds in bed. Opeens had ik een visioen van een vermicelli fijnknijpende oma. Dat heb ik gewoon nog nooit gedaan.

Geen idee hoe het beoordeeld gaat worden. Ik wist wel wat er allemaal fout ging, maar of niet klaar zijn bij voorbaat betekent dat je gezakt bent...

Na het koken heb je een nagesprekje. Daarin heb ik verteld wat mijn plannen allemaal geweest waren en hoe ik ze idealiter had uitgevoerd. Behalve de vermicelli dus, daar was ik me totaal nog niet van bewust.

Om half een hadden we de keuken schoon en hebben we nog theorie examen gedaan. Geen enkel onnuttig weetje is gevraagd. Wel of een keukenplafond ruw, gladgeschilderd of vochtabsorberend moet zijn. Of garde manger de koude of de warme keuken is. De reden dat je een planning maakt is zorgen dat je werk niet dubbel uitvoert. Zo stond het er. A. Juist, B. Onjuist. Ja, dat is natuurlijk wel handig, maar is dat de reden? Het is niet DE reden. Maar willen ze dat ik dat antwoord? Twijfels, twijfels.

Dus ik weet het niet. To be keukenassistent or not to be keukenassistent, that's the question.