dinsdag 2 februari 2010

Diny Schouten, Ahoy, hygiëne en Franse identiteit

Probeer die zaken maar eens met elkaar te linken. Diny Schouten heeft al geruime tijd terug het boek "Het spek van slager Blom" geschreven. Een boek dat iedereen moet lezen. Samenvattend schrijft en betoogt zij dat er geen echt eten meer te koop is door industrialisatie en daarmee samenhangende regels, vooral voor hygiëne. En als er nog echt eten te koop is, dan is de westerse mens bang voor dat eten omdat men bang is voor micro-organismen en bacterieën, terwijl die bepaald soort eten, zoals kaas, juist lekker maken. Er staan heel veel mensen in die nog lekker eten produceren, zoals slager Blom uit Workum (als hij nu niet is gestopt omdat het onmogelijk is voor een kleine ambachtsman economisch te overleven, onder andere door die rare regels).

Zo, twee zaken uit de titel zijn verbonden.

Ik schreef al eerder over mijn bezoek aan het Franse platteland rond kerst, en de daar aanwezige produkten, zoals de boerenkaas, -boter en -cider. Boeren met auto's en kofferbakken en daarin boerenkaas. Als echte "would-be-ik-weet-wat-lekker-eten-is" en in mijn eigen kofferbak mijn driekwart uitgelezen spek van slager Blom, kocht ik uiteraard de boters en de ciders en nam ze mee naar Hollande. Ik smeerde mijn ietwat ranzig smakende boter op mijn brood, maar aan die smaak moet ik weer wennen, dat kent dit stadsmeisje niet. Ik werd kotsmisselijk, maar ik ben 50 dus zwanger zijn kan alleen als je net in Italië bent geweest bij een arts, en niet als je uit Frankrijk met boerenboter terugkomt.

Ik gaf de beroemde buurman die op het beestenspul had gepast een flesje boerencider. Ik kreeg zelf een slok en werd weer misselijk maar dat kan niet want Italië, nee...

Ik moet voor mijn examen leren over Voedingsleer en hygiëne. Alle bacterieën en organismen worden benoemd, hun gevaren, hun leefomstandigheden en hoe je kan voorkomen dat het enorm grote kolonies worden. Koelen en verhitten, alles maar één keer, en als je teruggaat in temperatuur, doe het snel. Kapsel het niet in. Grootste overbrenger: wijzelf.

Ongeveer.

Rauw vlees en rauwe vis moeten koel blijven anders gaat het hard, heel hard. Dat weten we best allemaal, dat is geen nieuws onder de zon. Nu was ik laatst op een beurs met man, over iets heel anders dan eten, iets met zijn vakgebied, en we kwamen tot de nare conclusie dat het eigenlijk het beste was om in Ahoy te eten. Is raar, geef ik toe, maar alle opties afwegende zoals tijd, trein, Filmfestival aan de gang....Zo dus, kwamen we terecht in de selfservice van Ahoy. Die eigenlijk dicht aan het gaan was.

Ik hoef alleen nog maar de Franse identiteit, is je dat opgevallen?

Je hebt een selfservice die aan het sluiten is. Ergo, het personeel is niet echt blij met je komst. Het personeel is een kok, althans, een meneer in kokskleding, die denk ik 64,8 jaar is. Die is sowieso niet blij met je. Ik was ook niet blij met het beeld moet ik zeggen. Ik moet iets anders uit de opleiding slepen dan deze meneer.
Ik koos de biefstuk met friet.
Meneer pakt een biefstuk uit een afruimbak (dit klinkt viezer dan het is voor de niet horeca-lezers. Is gewoon een rvs bak) waarin nog 15 biefstukken liggen. Ik had de hele middag over micro-organismen gelezen, hou dat in je achterhoofd.
Die afruimbak stond lekker ARBO-makkelijk naast zijn gloeiend hete grillplaten. Het was acht uur. Ik denk dat die bak vanaf een uur of 6 dienst heeft gedaan. Het was een hele grote bak namelijk. En hij was vrij leeg. Rauw vlees, grillplaten, warme keuken...

In de trein werd ik misselijk.

Zonde toch, kan je beter niet eten. Maar dat kan ik niet goed, maar dat is weer een ander verhaal.

Afijn, die slager Blom kan dus niet overleven omdat hij zulke grote investeringen moet doen op hygiënegebied dat hij het er nooit uit kan halen. Regels die bedacht zijn voor massaproduktie. De meneer in Ahoy heeft weliswaar de kans dat er een inspecteur langskomt, maar reken maar dat het er in veel keukens zo toegaat. Ik werd beslist misselijk omdat ik had gezien dat er niks van klopte.
En van de Franse boerenboter en -cider? Hoe zat dat? Buurman durfde gisteren pas te melden dat hij misselijk was geworden van de cider.
Dus? Zitten er nu teveel microben in? Of kunnen we er niet meer tegen? En de Franse meneer wel? Net als wij ziek worden in India en een Indiër niet? Zit er nu al zo'n groot verschil tussen het (Franse) platteland en ons industrievoer eters?

En dan komt er nu de Franse identiteit aan. Gisteren was dat een item op het NOS journaal. Er gaat wel of niet aan de Fransen gevraagd worden wat nou de Franse identiteit is. De NOS correspondente vroeg daarover op net zo'n markt als die in St. Saëns. Dus die Fransen begonnen allemaal over wijn en kaas en worst te praten. Wat is de Franse identiteit? Nou, juffrouw, hier kijk maar: des saucisses, du fromage, du vin.

En één meneer zei: met die identiteit zit het wel goed hier in de campagne, wij weten het wel. Het zijn die stadsmensen die het niet meer weten. Die weten niet van lekker eten.

Kijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten