Les 9

Gisteren weer naar school geweest.
Theorie: smaakleer. Leuk toch?
Maar niet als meester je meester is. Hij weet het best, maar hij brengt het niet over. En hij kookt al te lang niet. De keukens en het koken is veranderd sinds 1970.
Het ging natuurlijk over zoet, zout, bitter en zuur. Als voorbeeld van bitter noemde hij cacao en de zeer pure chocola die je in de patisserie kan gebruiken. Die elke thuiskok tegenwoordig gebruikt, omdat elke thuiskok wel eens chocola heeft gesmolten. Je kan het tegenwoordig zelfs bij de Dirk van den Broek krijgen. Verdorie. En hij doet alsof het heel speciaal is. Alsof we alleen melkchocolade kennen. Alsof we nog in het Venz hagelslag stadium zitten. 12 Mensen die een koksopleiding volgen.

Er was een opdracht in onze kinderlijke lesbrief. Stel twee menus op. Eén voor een stevige eter en één voor iemand die licht wil eten. Van een lijst gegeven gerechten. Houdt rekening met smaakopbouw.

Een leuke opdracht, voor het eerst, vind ik.

En die zou leuk behandeld kunnen worden door iemand met kennis van zaken.

Slaat hij over.
Nou, nu weet iedereen waarom je in minder chique restaurants zo belabberd eet. Omdat de koksopleiding in Nederland van een belabberde kwaliteit is.

Grrr. Ik ga de directeur weer bellen.

Praktijk: kant en klare tagliatelle koken, een ongelofelijk gore béchamelsaus met roux-korrels maken, een tilapiafilet bakken. Die smaakt verschrikkelijk naar grond. We laten meester proeven: hoe kan dit? Haast bij iedereen smaakt hij naar bagger. Het interesseert hem niet. Zelf denken we dat het misschien aan de pannen ligt die we gebruiken. Tiramisu.
Les mag tot 22 uur duren. Om 19.30 waren we zo'n beetje klaar.
Niks meegenomen en niks helemaal opgegeten.

Smaakleer was het thema. De maaltijd was dus tilapiafilet met tagliatelle met béchamelsaus en tiramisu toe.

Geen kaas, geen knoflook, niks fris, geen groente...